Wenn bi Storm noch fischt würd...: Plattdeutsche Seefahrtsgeschichten
Von Wolfgang Mahnke
()
Über dieses E-Book
Ähnlich wie Wenn bi Storm noch fischt würd...
Ähnliche E-Books
Maritime Erzählungen - Wahrheit und Dichtung Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenWilde Geschichten vom Fischen - Doppeldrill und Bogenjagd: über 30 kuriose Erlebnisse Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenRund um den Südpol: Die Expedition der "Pourquoi Pas" von 1908-1910 Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenSegel an der Kimm Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenInselstolz: Zwischen Strandkorb und Sturmflut - 25 Leben in der Nordsee Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenBriefe aus dem hohen Norden: Eine Fahrt nach Spitzbergen mit dem HAPAG-Dampfer "Auguste Viktoria" im Juli Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenGesammelte Expeditionsberichte der Grönlandreisen Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenGrönland: Meine Abenteuer in Eis und Schnee Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenHein Tosca: Pralles Leben zwischen Bug und Heck Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDen Nordpol umsegelt Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenVom Elbestrand bis Valparaiso: Ein Hamburger Jung Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenSegeln mit Huhn: Guirec und Monique und ihre verrückte Reise um die Welt Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenKüstenhandbuch Mecklenburg-Vorpommern: Travemünde bis Ueckermünde. Mit Rügen und den Boddengewässern Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenPrinzessin und Mehr: Reiseerzählung über die östlichen Schären Schwedens und die Ålandinseln Bewertung: 0 von 5 Sternen0 Bewertungen
Fiktion für Sie
Das Schloss Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Über die Berechnung des Rauminhalts I Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDas achte Leben (Für Brilka) Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenStolz und Vorurteil: Der beliebteste Liebesroman der Weltliteratur Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Jugend ohne Gott Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Les Misérables / Die Elenden: Alle 5 Bände (Klassiker der Weltliteratur: Die beliebteste Liebesgeschichte und ein fesselnder politisch-ethischer Roman) Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenGesang der Fledermäuse Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDie Stille der Frauen: Epische Nacherzählung des Mythos von Booker-Prize-Gewinnerin Pat Barker Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenWeiße Nächte: Aus den Memoiren eines Träumers (Ein empfindsamer Roman) Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenBeautiful You - Besser als Sex! Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenAlles ist wahr Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Georgien. Eine literarische Reise Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenIch nannte ihn Krawatte Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Adolf im Wunderland Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenEin Zimmer für sich allein Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenJetzt bist Du dran!: Unvergessbare Geschichten Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenIch lebe und ihr seid tot: Die Parallelwelten des Philip K. Dick Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDie Rückkehr der Hexen: Hexen-Thriller Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenZauberberge: Ein Jahrhundertroman aus Davos Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDer Graf von Monte Christo Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Black Vodka Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDer Prozess (Weltklassiker) Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5Intimes Geständnis: Erotik-Geschichten ab 18 unzensiert deutsch Hardcore Sex-Geschichten Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDie 120 Tage von Sodom - Justine - Juliette - Die Philosophie im Boudoir (4 Meisterwerke der Erotik und BDSM) Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenMiddle England Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenAnna In: Eine Reise zu den Katakomben der Welt Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDas gute Buch zu jeder Stunde Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenDie Tagesordnung Bewertung: 0 von 5 Sternen0 BewertungenShanghai fern von wo: Roman Bewertung: 4 von 5 Sternen4/5
Rezensionen für Wenn bi Storm noch fischt würd...
0 Bewertungen0 Rezensionen
Buchvorschau
Wenn bi Storm noch fischt würd... - Wolfgang Mahnke
VON AAPENFETT BET ZIPOLLEN
Wenn alle Welt von’t Afrüsten räd, ward woll keinein von’t Uprüsten schriewen. Ick möt, denn männigein Wurt bedüd för ’n Seemann wat anners as för ein Landrott. Uprüsten heit seemännsch, dat alls, wat för dei nehgst Seereis nödig is, up dat Schipp bröcht ward.
Un dat fangt dormit an, dat dei Besatzung wedder an Burd kümmt. Bet dorhen harr sick dei Damper bäten utrauht. Hei wier nah dei letzt Reis an ein afsietig Städ in’n Ollen Fischeriehaben schleppt worden. Dor täuwte hei gedürig up sienen niegen Törn. Dat Wachkommando kümmerte sick twors ’n bäten üm em, oewer süss wier ’t musingstill an Burd.
Mit dat Intrecken von dei Stammbesatzung würd dei Damper ut ’n Schlap räten, in ’n Niegen Fischeriehaben verhalt un dei ’n tietlang afklemmt Adern wedder anklemmt. Nu kröpen hupenwies Kabel un Schläuch oewer dei Reling in em rin. Schweißbrenner, ok Schlauchsagen nömt, blitzten up un Bohrmaschinen hulten. Dei Reparaturbrigad wier an’t Marachen, mihrst so lut, dat ’n unner Deck ahn „Phonbremsen" oewer dei Uhren woll ramdösig worden wier. Dei Betriebsgäng müssten mit Papp utleggt warden, dormit dei kläwrig Schmeer ut ’n Maschinenrum nich up ’t Linoleum fastpedd würd.
Un denn dei Hauptschlacht: An Hunnert Lüd burr-ten as dei Immen üm denn’ Damper rüm. All wullen em wat Gaudes daun. Von dei Seesiet her harr sick dei Tanker an em ranmakt. Von dei Habensiet ut würd Drinkwader rinpumpt. Oewer em schwäfte dei Kran un fierte Palett üm Palett mit Äten un Drinken in em rin. Vör dei Gangway drängelten sick Fohrtüg mit Bettwäsch un Handdäuker, Zigaretten un Zigorn, Gläuhbeern un Steckdosen, Biller, Planten, Kakpött, Kinofilms un weit dei Düwel, wat noch bestellt worden wier. Von Wieden sehg dat as ein Wuling ut. Doch dat harr all sienen Sinn un Zweck. Von A, as Aapenfett, bet Z, as Zipollen, müsst alls an Burd sin. Nix dörft fählen, nix vergäten warden, süss giwt dat up See ’n Fiasko.
Middenmang dit Gewäuhl hürte man dat Geräusch … Tauierst wier dat ein Zischen un Piepen, wat in ’n dumpes Grummeln oewergüng. Schwatt Rokwulken würden ut ’n Schostein stött un denn harr dei Hauptmaschin ehren gliekmäßigen Rhythmus funnen. Dat Schippshart schlög wedder. Jüst in dissen Momang wüssten wi, wat uns langen fählt harr: Dit fine Bäwern in’t Schipp.
Dei Kaptein nähm nah un nah dei „Klor Schipp"-Meldungen entgägen. Wenn nix mihr fählte, würd dei Termin för ’t Utlopen fastleggt. Schlepper, Toll, Grenzer un dei Lots müssten ran.
Up dissen letzten Poäng güng dei Hektik noch eins richtig los. Un nich tau vergäten, dat dorbi ok noch Gäst an Burd wiern. Frugens un Kinner seten tau’n Afscheed bi ein Muck Kaffee orer ’n Glas Limonad in dei Kamern von ehr Leiwsten. Weckein dit all öfter beläwt harr, nähm dat mit Rauh. Dei mihrst Arbeit kem nu up dei Lutspräker tau. Ümmer wedder gew ’t niege Anwiesungen, bet denn dei Upfödderung kem:
„Betriebsfremde Personen haben das Schiff zu verlassen!" Töllner un Grenzer wiern natürlicherwies dei letzten, dei an Land güngen un dei Lots wier dei letzt, dei an Burd kem. Lienen vörn un achtern los un dei Damper wier wedder frie. Blot noch mit ein Tross hüng hei an denn’ Schlepper. Noch ein Wurtwessel oewer dei Reling, denn kröpen Lagerhallen un Krans in sick tausamen, würden lütter un dei Haud Minschen an dei Pier wier blot noch ’n bunten Placken.
Kort achtern Fischeriehaben schmet ok dei Schlepper los un mit eigen Kraft güng ’t dei Warnow dal. Stüerburd kem dei Oewerseehaben in Sicht. Back-burd legen an’n Utrüstungskai dei groten Pött von dei Warnow-Warft. Vörbi an denn’ Ollen Strom, Teepott un Lüchttorm güng ’t dörch dei Warnmünner Mol rut up See. Dei Lots tuckerte in sien Noetschal trügg. Dat Og künn noch ’n tietlang dei Kawelkrananlag un dat Neptun-Hotel utmaken, denn versünk alls in’n Dunst.
In dei Bost von dei Fohrenslüd schlöggt bi dat Verlaten von’n Heimathaben dat Hart up tweierlei Wies. Sei weiten, dat dat, wat ehr leiw un düer is, för ein lang Tiet achterut bliwt. Weihmäudigkeit makt sick in ehr breit. Up dei anner Siet röppt dei See, locken Abendüer, winkt dat Ungewisse: Sei weiten, wenn ehr dei nehgsten Maand nich tau’n Alpdrom warden sallen, denn möten sei sick von denn’ Blick trüggwarts losrieten un nah vörn kieken.
DEI ELEKTRISCHE
Uns’ Elektroingenieur an Burd wier ’n schrulligen Kierl. Hei wüsst alls bäder, hei künn alls bäder un hei harr, sien Würd nah, väl mihr beläwt as wi all tausamen. Wat wi an em ok nich lieden künn’n, wier, dat hei uns, üm sick ruttaustrieken, bi’t Vertell’n ümmer dat Wurt afschnäd:
„Dat is ja nixnich. Sowat hew ick ok mitmakt. Hürt eins tau, woans mi dat gahn is un wurans ick dei Sak meistert hew!" Un denn kemen dei gruglichsten Vertellers up dei Back, ein ümmer duller as dei anner. Dei jungschen Deckslüd un Maschinisten reten vör Bewunnern dat Mul up, wi ölleren Haasen grienten blot. Oewer hei wier würklich ’n Flinkfläuter: Kum, dat wi mit unsen Damper in’t Utland an ein Pier fastlegen, hüppte hei all up denn’ Kai hen un her, schmökte Zigaretten, dei dat bi uns an Burd nich gew un harr in Handümdreihn all wat trecht schutert, wovon wi nich mal drömen künnen.
Ditmal süll ’t oewer anners kamen … Wi harrn wägen Maless mit uns’ Nettwinn dei Fischerie unnerbraken un grad an’e Pier in ein’n grönlandschen Haben fastmakt. Dei Reparatur würd twei bet drei Daag duern. Dit wier je nu wedder wat för unsen Elektrischen. Woll ut Vörfreud up denn’ Landgang harr hei uns tau ’n lütten Druppen inlad. Wi seten in sien Kamer. Twei Buddels brunen Knuff stünnen up sien Back, Gläs rundüm, alls klor, einen aftaubieten. Oewer wecker fählte, wier uns’ Gastgäber. Dei Chief harr em raupen, üm denn’ Habendörchlop mit em aftauspräken. Dat duerte normalerwies nich tau langen. Ditmal nähm dat oewer bannig väl Tiet in Anspruch. Wi seten un täuwten. Af un an schulten wi nah dei twei Granaten un krägen dat Lickmünn. Dei Tiet quälte sick so hen. Mit’nmal hürten wi luthals Schriegen up ’n Gang. Dei Dör würd upräten un dei Elektrische stünn up ’n Süll. Sien Ogen gläuhten, dat Kinn bäwerte, sien Hor stünn von denn’ Kopp af, as bi’n Schüerbessen. Dei ganze Minsch ein Upruhr. Hei schmet einen Blick in dei Runn un bölkte:
„Dit künn juch so passen, mienen Brunen utsupen un ick kiek in’e Rühr. Nee, dor ward nix ut, dat könnt ji vergäten! Mit disse Würd störte hei up dat anlähnt Bullog tau, grep sick dei beiden Buddels un stoppte sei butenburds. Dat makte „platsch-quatsch
un dei „Sägen" schwömm denn’ Grund tau. Wi keken uns an un ahn ein Wurt tau seggen verleten wi, jedein mit sien eigen Gedanken, dei Kamer.
Ick dacht mi, bi’n Chief möt wat bannig Leegs passiert sin, denn einfach twei vulle Buddel Brunen, dei an Burd so ror wiern, butenburds tau schmieten, dat harrn wi alltauhop noch nich beläwt. Dei Sak verlangte nah Upklärung un twors dor, wur sei ehren Ursprung nahmen harr.
As ick an dei Kamerdör von’n Chief kloppte, würd ick fründlich rinnerbäden. Söss Ogen keken mi an. Twei hürten tau’n Kaptein un dei annern vier je tau Hälft denn’ Chief un denn’ Smutje. Ick kek mi ehre Visaschen nipp an un künn ut ehr Rauh un Fräden afläsen. Dat heit, wat ganz Schlimms künn sick hier nich afspält hebben. Ick sett’e mi up ein Backskist dal un dacht, nix marken laten, aftäuwen, wat kümmt.
Tauierst kem ein Glas oewern Disch up mi tau rutscht. Dei Chief grep achter sick un halte hinner ’t Sofaküssen ein Buddel rut. Hei gew mi tau verstahn, dat ick mi einen Schluck in ’t Glas geiten süll. Ick plürrte mi twei Dumenbreit in. As ick dei Buddel noch in mien Göps harr, säd ick, dat ick jüst beläwt hew, wur twei so’n Granaten dat fleigen lihrt harrn. Mien Gägenoewer keken sick bedüdungsvull an. Ick harr denn’ Indruck, dat sei dachten, dat mi dei lang Reis tau Kopp stägen wier. As brägenklöterig wull ick nich dorstahn un
